مثبورا

«مَثبورا» از ریشهٔ «ثبور» به‌معنای هلاک‌شده، نابودشده یا گرفتارِ شکست و محرومیت است. در زبان عربی، این واژه بار منفی دارد و برای کسی یا چیزی به کار می‌رود که از خیر و رستگاری دور افتاده و به تباهی کشیده شده باشد.