ما تذکرت

«ما تذکرت» یعنی «یادآوری نکردی» یا «به یاد نیاوردی». این عبارت از ریشه «تذکّر» به معنای یاد کردن و به خاطر آوردن است و معمولاً در جمله‌ای به کار می‌رود که گوینده از کسی می‌پرسد یا او را خطاب قرار می‌دهد که چرا چیزی را یاد نکرده است. در فارسی می‌توان آن را به صورت «یادت نیفتاد» یا «یادآوری نکردی» ترجمه کرد.