کل کنت

«کنت» یعنی «من بودم». بنابراین «کل کنت» نیز بدون ادامه، ناقص است، اما در معنی کلی می‌تواند به «همهٔ آنچه من بودم» یا «تمامِ حالتی که داشتم» اشاره کند. در عربی، «کنت» معمولاً با متمم می‌آید، مثل: «کنتُ فی البیت» یعنی «من در خانه بودم».