«کفينٰک» از نظر معنا معمولاً به «ما تو را کفایت کردیم» یا «تو را کافی شدیم / بس بودیم» برمیگردد، بسته به اینکه متن چگونه باشد. این واژه از ریشهٔ «کفی» به معنای «کافی بودن» است و ضمیر «ک» به معنای «تو» به آن پیوسته است. در برخی متون قرآنی و ادبی، ساختهایی از این ریشه برای بیان این معنا بهکار میرود که «خداوند تو را بس است» یا «ما برای تو کفایت میکنیم».
