ففکر

«ففکر» یعنی «پس اندیشید / به فکر فرو رفت / تأمل کرد». «فکر» در عربی به معنای اندیشیدن و بازاندیشی است؛ پس این واژه نشان‌دهندهٔ شروع یا وقوعِ فکر کردن پس از یک رویداد است.