فغویٰ
🌐 فغوی
«فغویٰ» یعنی «پس گمراه شد، پس به بیراهه رفت، پس سرکشی و انحراف ورزید». این واژه از ریشهی «غوی» است و بیشتر برای دور شدن از راه درست، چه در عقیده و چه در رفتار، به کار میرود. در متون دینی، معنای «از هدایت منحرف شد» را میدهد.
جمله سازی با فغویٰ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بعدَ أن ابتعدَ عن صحبةِ السوءِ، أدركَ أنَّ فغویٰ الطريقَ الخطأَ كان بدايةَ معاناتهِ.
پس از اینکه از معاشرت با افراد بد فاصله گرفت، متوجه شد که انحراف از مسیر اشتباه، آغاز رنج و عذاب اوست.
💡 رأت الأسرةُ أنَّ الشابَّ فغویٰ حين أصرَّ على قراراتٍ غيرِ مدروسةٍ رغمَ التحذيرِ.
خانواده احساس کردند که مرد جوان وقتی با وجود هشدار، بر تصمیمات نسنجیده خود اصرار ورزید، به بیراهه رفته است.
💡 كثيرًا ما يختارُ الإنسانُ هواهُ، ثم فغویٰ عن الرشدِ حين يتركُ النصيحةَ الصادقةَ.
غالباً، انسان هوسهای خود را برمیگزیند و سپس وقتی نصیحت خالصانه را رها میکند، از راه راست گمراه میشود.