فعصیٰ

«فعصیٰ» یعنی «پس نافرمانی کرد» یا «پس سرکشی نمود». این صورت، مفرد است و نشان می‌دهد که یک نفر یا یک فاعل، از فرمانی تخلف کرده یا آن را نپذیرفته است. در فارسی معادل دقیق آن «عصیان کرد» یا «نافرمانی کرد» است.