فظن

💡 ظهرت يييرة في عنوانٍ صغير داخل المخطوطة، فظن القارئ أنها اسم مكانٍ قديم.

یرا در عنوان کوچکی در نسخه خطی ظاهر شد، بنابراین خواننده فکر کرد که نام یک مکان باستانی است.

💡 في الصفحة الثانية، ظهرت يين م ضمن سطرٍ طويل، فظن بعض القراء أنها جزء من اسمٍ قديم.

در صفحه دوم، کلمه «یین ام» در یک سطر طولانی ظاهر شد و برخی از خوانندگان را به این باور رساند که این کلمه بخشی از یک نام قدیمی است.

💡 ظهر ببف في الهامش، فظن القارئ أنه خطأ في النسخ.

در حاشیه ظاهر شد، بنابراین خواننده فکر کرد که یک خطای کپی‌برداری است.

💡 ظهرت ببه مع ثلاثة أحرف ب في الهامش، فظن الجميع أنها ملاحظة غير مكتملة.

با سه حرف «ب» در حاشیه ظاهر شده بود، بنابراین همه فکر می‌کردند یادداشت ناقص است.

💡 ‬فظــن أنــه قــى عــى اهلــدف ونظــر خلفه‬ ‫ليتفحــص املــكان عائــدً ا إىل الســيارة‪

او فکر کرد که به هدف زده است و قبل از بازگشت به ماشین، به پشت سرش نگاه کرد تا منطقه را بررسی کند.

💡 رأى الناس شيئاً غريباً فوق السطح، فظن بعضهم أنه تشنقا هناك منذ وقت طويل.

مردم چیز عجیبی روی پشت بام دیدند و برخی از آنها فکر کردند که او مدت‌ها پیش در آنجا به دار آویخته شده است.

💡 رآهم الزائر في الحديقة، فظن أنهم غلمان يتدرّبون على أعمال الحراسة.

مهمان آنها را در باغ دید و فکر کرد پسرهایی هستند که برای نگهبانی آموزش می‌بینند.

💡 سمعنا ييذي في الحديث المسجل، فظن البعض أنه اسم شخص أو جزء من جملة.

ما در مکالمه ضبط شده «یدهی» را شنیدیم و برخی فکر کردند که نام یک شخص یا بخشی از یک جمله است.

💡 أثناء فحص المستند، ظهرت ببهيرا منفصلة عن بقية الجمل، فظن المراجع أنها إضافة لاحقة.

در طول بررسی سند، کلمه «بحیرا» جدا از بقیه جملات ظاهر شد، بنابراین بررسی‌کننده فکر کرد که این کلمه بعداً اضافه شده است.