فبالغ

این ترکیب معمولاً از «فـ» و «بالغ» می‌آید. «بالغ» می‌تواند به‌معنای «رسیده، کامل، بالغ» باشد یا از ریشه «بالغَ» به‌معنای «مبالغه کرد» آمده باشد. اما خودِ «فبالغ» بدون متن، معنای قطعی ندارد و ممکن است در جمله به‌معنای «پس مبالغه کرد» یا «پس [او] بالغ / کامل شد» فهمیده شود. برای تفسیر دقیق، نیاز به سیاق جمله است.