فٱنسلخ

از ریشه «س ل خ» به معنی «پوست کندن» و به‌صورت مجازی «جدا شدن، بیرون آمدن، رها شدن» است. «فٱنسلخ» یعنی «پس جدا شد» یا «از آن بیرون آمد». در کاربردهای استعاری، برای جدا شدن از چیزی به‌طور کامل و ناگهانی هم به کار می‌رود، مثل جدا شدن شب از روز یا رها شدن از یک حالت.