فٱعف

🌐 ببخش

از ریشه «عفو» به معنای «بخشیدن، گذشت کردن» است و معنی آن «پس ببخش» یا «گذشت کن» می‌باشد. این فعل امر مفرد است و خطاب به یک نفر دارد و بر بزرگواری، چشم‌پوشی از خطا و ترک انتقام دلالت می‌کند.

جمله سازی با فٱعف

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 إذا أخطأ قريبك في حقك، فٱعفْ عنه ما استطعتَ إلى ذلك سبيلًا.

اگر خویشاوندت به تو بدی کرد، تا جایی که می‌توانی او را ببخش.

💡 في موقفٍ صعبٍ، قال الأبُ لابنه: فٱعفْ وسامحْ، فالعفوُ يرفعُ صاحبه.

پدر در شرایط سختی به پسرش گفت: عفو و گذشت کن، زیرا عفو، صاحبش را بالا می‌برد.

💡 أمام الإساءةِ المتكررة، يظلُّ بعضُ الناس يختارون أن فٱعفْ طلبًا للسلام.

برخی از مردم در مواجهه با سوءاستفاده‌های مکرر، هنوز هم برای رسیدن به آرامش، بخشش را انتخاب می‌کنند.

کلمات مرتبط