ٱلاموٰت

💡 في لحظةِ حزنٍ شديدةٍ، شعرَ الجميعُ بقربِ ٱلاموٰتِ وهم يودّعونَ صديقًا عزيزًا للمرةِ الأخيرةِ.

در لحظه‌ای از اندوه عمیق، همه هنگام وداع با یک دوست عزیز برای آخرین بار، خود را در نزدیکی مرده احساس می‌کردند.

💡 تحدّثَ الخطيبُ عن ٱلاموٰتِ بوصفهِ حقيقةً لا مفرّ منها، داعيًا الناسَ إلى العملِ الصالحِ.

واعظ از مردگان به عنوان یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر یاد کرد و مردم را به انجام کارهای نیک فراخواند.

💡 تذكّرَ الرجلُ ٱلاموٰتَ حينَ مرَّ بالمقبرةِ، فازدادَ خشوعًا واستعدَّ ليومِ الحسابِ بتوبةٍ صادقةٍ.

آن مرد وقتی از کنار قبرستان عبور می‌کرد، به یاد مردگان می‌افتاد، پس بیشتر به خدا توکل می‌کرد و با توبه‌ای خالصانه، برای روز حساب آماده می‌شد.