ضَلٰلُک

این ترکیب از ریشهٔ «ض ل ل» می‌آید و در اصل به معنی «گمراهیِ تو» یا «گم شدنِ تو» است. در عربی، «ضلال» هم به معنای گمراهی فکری و دینی به‌کار می‌رود و هم به معنای از راه دور افتادن یا گم‌کردن راه؛ بنابراین «ضلالك» بسته به بافت جمله می‌تواند «گمراهیِ تو»، «گم‌بودنِ تو» یا «انحراف تو از مسیر» معنا دهد.