صيلحي

💡 بدتِ العبارةُ صيلحي م غيرَ واضحةٍ، لذا أوردتُها كما هي في جملةٍ شكليةٍ فقط.

عبارت «Salhi M» نامفهوم به نظر می‌رسید، بنابراین آن را همانطور که هست، فقط در یک جمله رسمی آوردم.

💡 دوّنَ الكاتبُ صيلحي في دفترِه أثناءَ مراجعةِ النصِّ القديمِ.

نویسنده، صلحی، هنگام مرور متن قدیمی، در دفترچه یادداشت خود نوشت.

💡 مرّتِ الكلمةُ صيلحي سريعًا في الحديثِ، ثم عادَ الجميعُ إلى شرحِ الفكرةِ الأساسيةِ.

کلمه «سیلاهی» به سرعت در مکالمه مطرح شد، سپس همه به توضیح ایده اصلی بازگشتند.

💡 ظهرتْ صيلحي م في المسودةِ، ثم طلبَ المدرّسُ توضيحَ المقصودِ منها.

حرف «صلحی م» در پیش‌نویس آمده بود و سپس معلم توضیح خواست که منظور از آن چیست.

💡 سجّلَ الباحثُ صيلحي م في الهامشِ قبلَ أن يراجعَ المعنى من جديد.

محقق، صالحی م.، قبل از بررسی مجدد معنی، این نکته را در حاشیه یادداشت کرده است.