صاحبک

یعنی «دوست / همراه تو» یا «صاحب تو»؛ در عربی از ریشهٔ «صاحَبَ» است و به کسی گفته می‌شود که با مخاطب همراه، هم‌نشین یا هم‌صحبت است. بسته به جمله می‌تواند معنای رفیق، یار، همراه، یا حتی مالکِ چیزی که به مخاطب نسبت داده شده باشد را بدهد.