اتکل

«اتکل» از ریشهٔ وکل / توکل به معنای «اعتماد کردن، واگذار کردن، تکیه کردن» است. این واژه بیشتر در قالب «تَوَکَّلَ» شناخته می‌شود، اما «اتکل» نیز در برخی کاربردها به معنای «بر خدا / کسی تکیه کرد، اعتماد نمود» فهمیده می‌شود. در مفهوم کلی، یعنی سپردن کار به دیگری و اطمینان داشتن به او.