سوره العاديات

«عادیات» جمع «عادیة» به معنای اسب‌های تندرو و تاخت‌کننده است. این سوره با سوگند به اسب‌هایی که با شتاب می‌تازند آغاز می‌شود و از ناآگاهی یا ناسپاسی انسان و نیز از قیامت و حسابرسی اعمال سخن می‌گوید.