داین
🌐 دین
«داین» در عربی به معنای «بدهکار» یا «کسی که دَین بر گردن اوست» است، هرچند در کاربردهای فقهی و حقوقی گاهی در مقابل «مدین» هم به‌کار می‌رود و بسته به سیاق می‌تواند به «طلبکار / بستانکار» نیز اشاره داشته باشد. در اصل، واژه با مفهوم «دَین» و رابطه مالیِ بدهی پیوند دارد.
جمله سازی با داین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تواصل داین مع المدين لتحديد موعدٍ جديدٍ للدفع.
شرکت دین با بدهکار تماس گرفت تا تاریخ پرداخت جدیدی تعیین کند.
💡 كتب المحامي اسم داین في العقد لضمان حقوقه القانونية.
وکیل نام دین را در قرارداد نوشت تا حقوق قانونی او را تضمین کند.
💡 في الفقه الإسلامي، يُعتبر داین صاحبَ الحقِّ في المطالبة بالسداد.
در فقه اسلامی، طلبکار حق مطالبه وجه را دارد.
