االمر حقيقة

این ترکیب را می‌توان «امرِ حقیقت» یا «واقعیتِ امر» دانست. در فارسی طبیعی‌تر است که بگوییم: «در حقیقت، موضوع چنین است» یا «واقعیتِ امر». «حقیقة» نشان می‌دهد که مقصود، حقیقت و واقعیتِ پشتِ ماجراست.