بغیٰ
🌐 باغی
این واژه از ریشه «بغی» است و در عربی بسته به کاربرد، معنی «سرکشی، تجاوز از حد، ستمکردن، یا خواستن و طلبکردن» میدهد. در متون کلاسیک، «بغی» بیشتر به معنای ظلم، تعدی و خروج از حق به کار میرود و گاهی هم به معنای «طلب شدید» یا «تمایل و جستوجو» آمده است. بنابراین «بغیٰ» را میتوان بهطور کلی «تعدی و سرکشی» یا «طلب و جستوجو» دانست، ولی معنی دقیق آن به جمله و سیاق وابسته است.
اسم (noun)
📌 فاحشه
جمله سازی با بغیٰ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 إذا بغیٰ أحدٌ على جاره، فإنّ الثقة بينهما تنهار بسرعة.
اگر کسی به همسایهاش ظلم کند، اعتماد بین آنها به سرعت از بین میرود.
💡 سعى الرجل إلى العدل، لكن الحاكم بغیٰ على الناس فاشتدّ غضبهم.
آن مرد به دنبال عدالت بود، اما حاکم به مردم ظلم کرد، از این رو خشم آنها شدت گرفت.
💡 نهى القرآن عن أن بغیٰ الإنسان في الأرض بغير الحقّ.
قرآن انسان را از طغیان و سرکشی در زمین به ناحق نهی میکند.