بطیة

«بطیة» به احتمال زیاد صورت مؤنثِ واژهٔ «بطیء» یا شکل نزدیک به «بطیئة» است و معنای آن «آهسته»، «کند» یا «دیرکننده» می‌باشد. در عربی، مؤنثِ این صفت معمولاً برای مؤنثِ شخص یا چیزی که کند است به‌کار می‌رود. پس معنای کلی آن «آهسته‌رو / کند» است.