اول عند

«أوّل عند» نیز ترکیبی وابسته به جمله است، چون «عند» در عربی به معنی «نزد، نزدِ، هنگامِ، در پیشِ» است. «أوّل» وقتی با «عند» می‌آید، معمولاً مفهوم «در آغاز نزدِ...» یا «ابتدا در زمانِ...» را می‌رساند. این ترکیب بیشتر در متون عربی برای تعیین زمان یا موقعیت استفاده می‌شود و معنی آن بسته به سیاق ممکن است به «در ابتدای نزدِ فلان شخص / امر» یا «در آغازِ زمانِ...» نزدیک باشد.