الفصاحة

🌐 فصاحت و بلاغت

یعنی «فصاحت، شیواگویی، روانی و روشنیِ بیان». این واژه به مهارت در سخن گفتن یا نوشتن به‌گونه‌ای روشن، درست و مؤثر اشاره دارد. در زبان عربی و علوم ادبی، فصاحت یکی از ویژگی‌های مهم کلام خوب و بلیغ شمرده می‌شود.

اسم (noun)

📌 فصاحت و بلاغت

📌 گلکاری

📌 روان بودن

📌 بیان

📌 زیرکی

جمله سازی با الفصاحة

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 عُرف الخطيب الفصاحة في حديثه، فاستمع إليه الجمهور باهتمام كبير.

سخنران به فصاحت و بلاغت شهرت داشت و حضار با علاقه فراوان به سخنان او گوش فرا می‌دادند.

💡 استمع الحضور إلى خطاب البديع الذي جمع بين الفصاحة والعمق والوضوح.

حضار به سخنرانی البادی گوش فرا دادند که ترکیبی از فصاحت، عمق و وضوح بود.

💡 لا أستطيع ضمان الفصاحة في الجمل مع هذه الصيغة كما هي.

من نمی‌توانم تضمین کنم که با این فرمول، جملات روان و سلیس باشند.

💡 الخطابة العامة طبيعة ثانية لها؛ الفصاحة تجري في دمها.

سخنرانی در جمع برای او طبیعت دوم است؛ فصاحت در خون او جریان دارد.

💡 تساعد الفصاحة على إيصال الفكرة بوضوح، خاصة في النقاشات الرسمية.

فصاحت و بلاغت به انتقال واضح ایده، به ویژه در مباحث رسمی، کمک می‌کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران