الضيا

این واژه معمولاً به‌صورت الضياء نوشته می‌شود و به معنای روشنایی، نورِ درخشان، تابندگی است. تفاوت آن با «ضوء» این است که «ضياء» بیشتر بر نورِ شدید، تابنده و درخشان دلالت دارد. این واژه در ادبیات عربی و قرآن نیز بسیار شناخته‌شده است و بار معنایی زیبا و ادبی دارد.