ٱلهویٰ
🌐 ٱلهی
«الهویٰ» به معنای میل، خواهش نفس، دلبستگی و تمایل درونی است؛ معمولاً به تمایلاتی گفته میشود که از عقل و هدایت دور باشند. در زبان دینی و اخلاقی، این واژه بیشتر بار منفی دارد و به هوای نفس، یعنی خواستههای سرکش و بیمهار انسان، اشاره میکند. همچنین در برخی بافتها میتواند به معنای افتادن یا سقوط نیز آمده باشد، ولی رایجترین معنا همان «هوس و خواستهٔ نفسانی» است.
جمله سازی با ٱلهویٰ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 يحذّرُ المعلّمُ طلابَه من اتباعِ ٱلهویٰ دون تفكيرٍ أو تروٍّ.
معلم، شاگردانش را از پیروی بدون تفکر و تأمل از خواستههایشان برحذر میدارد.
💡 كثيرًا ما يقودُ ٱلهویٰ صاحبهُ إلى قراراتٍ متسرعةٍ يندمُ عليها لاحقًا.
شور و اشتیاق اغلب صاحب خود را به تصمیمات عجولانهای سوق میدهد که بعداً از آنها پشیمان میشود.
💡 من يسيطرُ على ٱلهویٰ في نفسهِ يكونُ أقدرَ على النجاحِ والاستقامة.
هر که بر شهوت خود مسلط باشد، به رستگاری و نیکی تواناتر است.