الاسم

💡 سأل المعلم الطالب عن الاسم الصحيح للمدينة التي وردت في الدرس السابق.

معلم از دانش‌آموز درباره نام صحیح شهری که در درس قبل ذکر شده بود، پرسید.

💡 سمعتُ الیصا في حديث عائلي، ثم حاولتُ معرفة إن كان الاسم عربيًا أم أعجميًا.

من اسم آلیسا را در یک گفتگوی خانوادگی شنیدم و بعد سعی کردم بفهمم که آیا این اسم عربی است یا خارجی.

💡 سألت المعلمة عن الیی، ثم أوضحت للطلاب كيف يُقرأ الاسم في السياق الصحيح.

معلم درباره نام پرسید، سپس برای دانش‌آموزان توضیح داد که چگونه نام را در متن صحیح بخوانند.

💡 يجب أن يظهر الاسم بوضوح على البطاقة الشخصية حتى يسهل التحقق من الهوية.

نام باید به وضوح روی کارت شناسایی شخصی ظاهر شود تا تأیید هویت آسان شود.

💡 نسيتُ الذي الاسم المكتوب على البطاقة بعد انتهاء الحفل.

بعد از پایان مهمانی، یادم رفت اسم چه کسی روی کارت نوشته شده بود.

💡 كتب الاسم الذ بخط صغير جدًا في أعلى الصفحة الأولى.

اسم با خط خیلی ریز بالای صفحه اول نوشته شده بود.

💡 لم أجد القرية يف الخريطة بسهولة، لأن الاسم مكتوب بخط قديم وغير واضح تمامًا.

من نتوانستم به راحتی روستا را روی نقشه پیدا کنم، چون اسم آن با خط قدیمی نوشته شده بود و خیلی واضح نبود.

💡 أخبرني الموظف الذي الاسم الصحيح يجب أن يُكتب كاملًا.

کارمند به من گفت که نام صحیح باید به طور کامل نوشته شود.

💡 في التقارير التقنية، يظهر أكرونيم بدل الاسم الكامل لتقليل التكرار.

در گزارش‌های فنی، برای کاهش افزونگی، به جای نام کامل، یک مخفف ظاهر می‌شود.

💡 لم أسمعْ بهذا الاسم من قبل، لكن الجاريننة أصبحتْ موضوعًا يتداوله الجميع.

من قبلاً هرگز این اسم را نشنیده بودم، اما کلمه «جارینا» به موضوع گفتگوی همه تبدیل شده است.

💡 ظهر الاسم ال في الصفحة الأخيرة من الوثيقة الرسمية.

این نام در آخرین صفحه سند رسمی آمده بود.

💡 بحثنا عن الذي الاسم في قائمة الحضور حتى وجدناه.

ما در لیست حضور و غیاب دنبال اسمش گشتیم تا اینکه پیدایش کردیم.