لغت نامه دهخدا
مکیک. [ م َ ] ( اِ ) به معنی مکوک. ( آنندراج ). مکو و دست ابزار جولاهگان که بدان جامه بافند.( ناظم الاطباء ). و رجوع به مکوک و مکو و ماکو شود.
مکیک. [ م َ ] ( اِ ) به معنی مکوک. ( آنندراج ). مکو و دست ابزار جولاهگان که بدان جامه بافند.( ناظم الاطباء ). و رجوع به مکوک و مکو و ماکو شود.