لغت نامه دهخدا ( آذرفروز ) آذرفروز. [ ذَ ف ُ ] ( اِ مرکب ) آتش افروز، و آن ظرفی سفالین است که بدان آتش را تیز کنند.
فرهنگ اسم ها اسم: آذرفروز (دختر، پسر) (فارسی) معنی: روشن کننده آتش، از شخصیتهای شاهنامه، نام یکی از چهار پسر اسفندیار، نیز دلداده بهرام در داستان همای و همایون