اخصاء

اخصاء. [ اِ ] ( ع مص ) آموختن یک علم را. ( منتهی الارب ). || خصی کردن. ( غیاث از لطائف ). بیرون کشیدن خصیه و تخم آدمی :
این جزا تسکین جنگ و فتنه است
آن چو اخصاء است و این چون ختنه است.مولوی.

( اِ ) [ ع . ] (مص م . ) اخته کردن .

اخته کردن.