پولادوند

لغت نامه دهخدا

پولادوند. [ وَ ] ( اِخ ) تیره ای از طائفه چهار لنگ بختیاری. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 76 ). دارای شعب هیودی ، سالاروند، خانه جمالی ، خانه قائدی ، گراوند.
پولادوند. [ وَ ] ( اِخ ) نام پهلوانی تورانی که رستم او را بیفکند. ( شاهنامه ) :
چو خاراشکافی کندآهنش
چه پولادوند و چه روئین تنش.امیرخسرو.رجوع به پولاد شود.

فرهنگ فارسی

نام پهلوانی تورانی که رستم او را شهرستان

فرهنگ اسم ها

اسم: پولادوند (پسر) (فارسی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: poladvand) (فارسی: پولادوند) (انگلیسی: poladvand)
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام یکی از فرماندهان دلاور ایرانی در زمان کیقباد پادشاه کیانی
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم