دلالت حکایی

[ویکی فقه] دلالت حکایی به معنی احضار معنا به وسیله شیء حکایت کننده از آن، مثل لفظ است.
دلالت حکایی، مقابل دلالت ایجادی، و به معنای ایجاد معنای مقصود، در ذهن شنونده به واسطه امر دیگری مانند لفظ می باشد؛ برای مثال، لفظ " اسد " به کار می رود تا معنای شیر درنده در ذهن شنونده نقش ببندد؛ به خلاف دلالت ایجادی که متکلم خود شیر درنده را جلوی چشمان مخاطب حاضر می کند.