لغت نامه دهخدا
عمادشاهیان. [ ع ِ ] ( اِخ ) سلسله ای از سلاطین هند هستند که از سال 890 تا 980 هَ. ق. 1484 - 1572 م. در «بَرار» دکن حکومت کردند و تعداد آنان پنج تن بوده است : 1- عمادالملک فتح اﷲ از 890 تا 910 هَ. ق. 2- علاءالدین بن فتح اﷲ از 910 تا حدود 936 هَ. ق. 3- دریابن علاءالدین از حدود 936 تا حدود 968 هَ. ق. 4-برهان بن دریا از حدود 968 تا 976 هَ. ق. 5- توفان ( یا توفال ) ملقب به غاصب از 976 تا 980 هَ. ق. توفال خان که وزیر دریابن علاءالدین بود در سال 976 هَ. ق. برهان بن دریا را زندانی کرد و حکومت را خود به دست گرفت لذا مشهور به غاصب یا مغتصب شده است. و در سال 980 هَ. ق. مرتضی نظام شاه بر این مملکت مستولی شد واین سلسله را منقرض کرد. ( از طبقات سلاطین اسلام استانلی لین پول ص 290 ) ( از معجم الانساب زامباور ص 438 ).