لغت نامه دهخدا
باغ جنت. [ غ ِ ج َن ْ ن َ ] ( اِخ ) نام محلتی در جنوب تهران نزدیک باغ فردوس.
باغ جنت. [ غ ِ ج َن ْ ن َ ] ( اِخ ) باغی بوده است به قزوین که آنرا باغ سعادت آباد نیز خوانده اند : سفیر فیلیپ سوم پادشاه اسپانی در سال 1026هَ. ق. به ایران آمد و در جمادی الثانی سال 1027 هَ. ق. در باغ جنت قزوین بحضور شاه عباس بار یافت. رجوع به زندگانی شاه عباس اول ج 3 ص 276 و 281 شود.
باغ جنت.[ غ ِ ج َن ْ ن َ ] ( اِخ ) باغی است به شیراز از بناهای حاج میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک و آنرا حدود سال 1260 هَ. ق. ساخته است. ( از فارسنامه ناصری ص 165 ).