لغت نامه دهخدا
دنیس. [ دِ ] ( اِخ ) یا دنیس دالیکارناس. از مورخان بنام یونانی و معاصر اگوستوس امپراطور روم بود که در حدود سال 30ق. م. بدان شهر آمد و 22 سال در آنجا بماند و در این مدت به مطالعه در زبان لاتین و جمعآوری اسناد تاریخی پرداخت. مهمترین آثار وی تاریخ قدیم روم است که 20 مجلد بوده و اکنون 11 مجلد از آن در دست است. وی در حدود سال ق. م. درگذشت. ( از ترجمه تمدن قدیم فوستل دُ کولانژ ). رجوع به ایران باستان ج 1 ص 71 شود.