لغت نامه دهخدا
حسین بیهقی. [ ح ُ س َ ن ِ ب َ هََ ] ( اِخ ) ابن علی. رجوع به حسین کاشی و حسین سلامی شود.
حسین بیهقی. [ ح ُ س َ ن ِ ب َ هََ ] ( اِخ )ابن علی بن محمد. درگذشته 917 هَ. ق. او راست : مفاتیح الکنوز و «منبهات القلوب » در تصوف که برای سلطان بایزید تألیف کرده است. ( هدیة العارفین ج 1 ص 317 ).
