لغت نامه دهخدا
بجدل. [ ب َ دَ ] ( اِخ ) ابن سلیم. مردی از عرب آنکه انگشت امام حسین ( ع ) را پس از کشته شدن برید تا انگشتری بیرون کند : دیگری از آن جمله [ از قتله حضرت حسین ] بجدل بن سلیم است که طمع در خاتم امام حسین ( ع ) کرده بود و مختار فرمود که دست و پای او را بریدند و او در میان خاک و خون می غلطید تا به اسفل السافلین واصل گردید. ( حبیب السیر ج 2 ص 143 ).