لغت نامه دهخدا
دوربار. ( اِ مرکب ) دو نیزه که در قدیم از دو طرف ملوک در حین سواری نگاه می داشتند. ( از آنندراج ) ( از غیاث ). رجوع به دورباش شود.
دوربار. ( اِ مرکب ) دو نیزه که در قدیم از دو طرف ملوک در حین سواری نگاه می داشتند. ( از آنندراج ) ( از غیاث ). رجوع به دورباش شود.
دو نیزه که در قدیم از دو طرف ملوک در حین سواری نگاه می داشتند .