لغت نامه دهخدا
بطلمیوس سیزدهم.[ ب َ ل َ س ِ دَ هَُ ] ( اِخ ) اولت . از 47 تا 43 ق.م . در مصر پادشاهی کرد. ( از ناظم الاطباء ). پادشاه سیزدهم از بطالسه است ، پسر بطلمیوس یازدهم و بطفل ملقب شد. مصریان او را از مصر بیرون کردند و او با سفارش یومپه نزد گابی نیوس سردار رومی که در سوریه بود رفت تا با کمک او بمصر بازگردد و پول فراوان نیز همراه برد ( در حدود دوازده هزار تالان ) و موفق شد بمصر بازگردد. وی در یازده سالگی شوهر دوم کلئوپاتر شد و پس از چهار سال احتمالاً در اثر مسمومیت درگذشت. ( از ایران باستان چ 2 جیبی ص 2291 و 2292 و قاموس الاعلام ترکی ).
