زاغ و زیغ

لغت نامه دهخدا

زاغ و زیغ. [ غ ُ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) زاغ و زوغ است و رجوع به زاق و زیق شود.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - فرزندان خردسال و کسان نزدیک و غلام و کنیز شخص. ۲ - شور و غوغا و آشوب.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم