ساکنین

لغت نامه دهخدا

ساکنین. [ ک ِ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ ساکن در حالت نصبی و جری ، باشندگان. متوطنان. مقیمان. رجوع به ساکن شود.

فرهنگ فارسی

جمع ساکن در حالت نصبی و جری ( در فارسی مراعات این قاعده نکنند ) : ساکنین شهر ری .
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم