لغت نامه دهخدا
تونیب. [ ت َ ] ( ع مص ) سرزنش کردن و ترسانیدن و ملامت نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تونیب. [ ت َ ] ( ع مص ) سرزنش کردن و ترسانیدن و ملامت نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تونیب یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان امان واقع شده است.