لغت نامه دهخدا
بلینا. [ ب ُ ی َ ] ( اِخ ) شهری است در ساحل نیل در مغرب آن در صعید مصر. گویند آنجا طلسمی است که چون تمساح از آنجا بگذرد به پشت برمیگردد. ( از مراصد ) ( از معجم البلدان ). شهریست [ به مصر ] بر کران نیل بر مغرب وی نهاده، آبادان و خرم و با نعمت بسیار، و اندر وی درخت آبنوس است بسیار. ( حدود العالم ).
