بدل چینی. [ ب َ دَ ] ( اِ مرکب )سفالینه که بر روی آن لعابی از شیشه کنند. کبود آن را فیروزه ای و زرد آن را ذرتی گویند. ( یادداشت مؤلف ). نام عمومی هر نوع ظرف سفالی که از گل رس معمولی ساخته شده و بر آن لعابی از اکسید قلع داده باشند. ( از دایرة المعارف فارسی ). و رجوع به همین کتاب شود.
سفالینه که بر روی آن لعابی از شیشه کنند کبود آن را فیروزه و زرد آن را ذرتی گویند .
بَدَل چینی (faience)
بَدَل چینی
(یا: فیانس) هر نوع ظرف سفالین با لعاب اکسید قلع که پودر کوارتز در آن به کار رفته باشد. در مصر باستان از بدل چینی برای طلسم ها، کاشی ها، و مجسمه های کوچک استفاده می کردند. واژۀ فِیانْس از نام شهر ایتالیایی فائنتسا سرچشمه می گیرد، شهری که در دورۀ رنسانس به مناسبت سفالینۀ لعابی اش شهرت داشت.
