ابراهیمیه

ابراهیمیه. [ اِ می ی َ ] ( اِخ ) نام قریه ای به واسط. || نام قریه ای به جزیره ابن عمر. || نام قریه ای به نهر عیسی ، و این قریه منسوب به ابراهیم الامام بن محمدبن علی بن عبداﷲبن عباس است.
ابراهیمیه. [ اِ می ی َ / ی ِ ] ( اِ ) طعامی است چون زیره با، و بجای سرکه زیره با در ابراهیمیه ، آب غوره یا سرکه مصعّد و یا مروّق به سَمید کنند و حَویجهای آن با عود و سنبل در کرباس بندند و در دیگ افکنند تا بوی خوش گیرد و قند وادویه حاره و بادام و گلاب نیز مزید کنند. و صاحب مؤیدالفضلا گوید این طعام را در فارس اسپست خوانند.

[ویکی فقه] ابراهیمیه گروهی منسوب به ابراهیم بن موسی ملقب به المرتضی از فرزندان امام موسی بن جعفر(علیه السّلام) می باشد. سیدمرتضی و سیدرضی که جمع کننده ی کتاب نهج البلاغه بود از نسل ایشان می باشد.
در سال ۱۹۸ هـ ق که محمد بن ابراهیم معروف به ابن طباطبا قیام کرد، ابراهیم بن موسی به او پیوست. چون ابن طباطبا درگذشت، ابراهیم به محمد بن محمد بن زید ملحق شد و از طرف محمد مامور تصرف یمن شد.
اصفهانی، علی بن حسین ابوالفرج، مقاتل الطالبین، ص۴۳۵، تحقیق سید احمد صقر، بیروت، دار المعرفة.
در آن سال ابراهیم بن موسی بن جعفر برادر امام رضا(علیه السّلام) از یمن که در تصرف او بود، شخصی از فرزندان عقیل بن ابی طالب را با عده ای برای ادای حج به مکه فرستاد. مرد عقیلی رفت تا به محله بستان ابن عامر رسید. در آنجا شنید که ابواسحاق معتصم (خلیفه بعد از مامون) با گروهی از سالاران و فرماندهان برای ادای حج آمده. مرد عقیلی دانست که قادر بر نبرد آنها نخواهد بود و به همین دلیل در بستان ابن عامر ماند. یک قافله که حامل پرده کعبه بود از آنجا می گذشت. عقیلی پرده کعبه و عطری که مختص کعبه بود و همچنین اموال بازرگانان را ربود. حجاج لخت و برهنه وارد مکه شدند. معتصم با یاران خود مشورت کرد. جلودی از سران گفت: من ترا از جنگ آنها بی نیاز خواهم کرد. صد مرد جنگی انتخاب کرد و به سوی عقیلی حمله و با او نبرد کرد، بسیاری از افراد عقیلی گرفتار شدند و بقیه فرار کردند. پرده و عطر کعبه و اموال بازرگانان را باز گرفت، مگر بعضی از اموال که فرار کننده گان همراه خود برده بودند. وی اموال را به تجار پس داد و به هر یک از اسراء ده تازیانه زد و رها کرد. آنها هم با گدائی به یمن بازگشتند که اغلب آنان از گرسنگی در طول راه مردند.
ابن اثیر، عز الدین علی بن ابی الکرم، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۳۱۴، بیروت، دارصادر- داربیروت، ۱۳۸۵/۱۹۶۵.
بعد از کشته شدن ابوالسرایا، حسن بن سهل به مدائن رفت و عبدالله بن سعید جرشی را به جنگ محمد بن حسن فرستاد و حمدویه بن علی بن عیسی بن ماهان را به یمن فرستاد که ابراهیم بن موسی ابن جعفر علوی بر آن تسلط داشت. ابراهیم با همراهانی که از یمن داشت، به جنگ وی برخاست و نبردهای سختی روی داد که از طرفین کشته می شد. سپس ابراهیم بن موسی از یمن به قصد مکه بیرون آمد و یزید بن محمد که حاکم مکه بود، خبر یافت و برای جلوگیری از وی پیرامون مکه خندق کند. ابراهیم به مکه رسید و یزید با یاران خود به روی وی ایستاد و ابراهیم بن موسی بعضی از یاران خود را فرستاد تا از کوه داخل مکه شوند و یزید فرار کرد و ابراهیم تصرف کرد و آنجا اقامت گزید. در همان سال مامون امام رضا (علیه السّلام) را از مدینه به خراسان آورد و مامون در روز دوشنبه هفتم ماه رمضان سال ۲۰۱ به ولیعهدی پس از خود با وی بیعت نمود و مردم را بجای سیاه، سبزپوش کرد و فرمان آن را به اطراف و نواحی نوشت و برای امام رضا (علیه السّلام) بیعت گرفت و به نام وی بر منبرها خطبه خواندند و سکه دینار و درهم را به نام آن حضرت زدند و کسی نماند که لباس سبز نپوشد مگر اسماعیل بن جعفر بن سلیمان بن علی هاشمی که عامل مامون در بصره بود و از پوشیدن لباس سبز امتناع ورزید و گفت: این نقض بیعت است و نافرمانی را آشکار ساخت. مامون نیز، عیسی بن یزید جلودی را بر سوی بصره فرستاد و چون نزدیک بصره رسید، اسماعیل بدون جنگ و نبردی گریخت و جلودی داخل بصره شد و آنجا اقامت گزید و اسماعیل نزد حسن بن سهل رفت، پس حسن وی را زندانی کرد و درباره وی از ] کسب تکلیف کرد و مامون نوشت که او را روانه مرو کند، پس روانه اش کرد و چون نزدیک مرو رسید، مامون دستور داد که به گرگان باز گردانده و آنجا زندانی شود و او همچنان در گرگان زندانی بود تا پس از مدتی از او راضی شد. مامون فرمان بیعت امام رضا(علیه السّلام) را با عیسی جلودی به مکه فرستاد و جلودی با (شعار) سبز و بیعت رضا به مکه رسید و ابراهیم به استقبال وی شتافت و مردم مکه برای امام رضا(علیه السّلام) بیعت کردند و لباس سبز پوشیدند. در سال۲۰۲ ابراهیم بن موسی بن جعفر به امر مامون سالار حج شد
مسعودی، ابو الحسن علی بن حسین بن علی، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج۳، ص۴۴۱، تحقیق اسعد داغر، قم، دارالهجرة، دوم، ۱۴۰۹هـ ق.
...