لغت نامه دهخدا
نیشابورک. [ رَ / ن َ رَ ] ( اِ ) گوشه ای است در دستگاه شور. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به نشابور و نیشابور شود.
نیشابورک. [ رَ / ن َ رَ ] ( اِ ) گوشه ای است در دستگاه شور. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به نشابور و نیشابور شود.
= نشابورک
نیشابورک روستایی در دهستان پساکوه بخش زاوین شهرستان کلات استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴ نفر ( در ۵ خانوار ) بوده است.
(موسیقی)
نشابورک. گوشهای است در دستگاه شور. رجوع به نشابور و نیشابور شود.