فروردینگان

(فَ وَ ) [ په . ] (اِ. ) جشنی که ایرانیان در روز نوزدهم فروردین به یُمن برابر شدن نام ماه و نام روز و همچنین گرامی داشت ارواح درگذشتگان برپا می کردند.

ده روز آخر سال که از روز اشتاد در ماه اسفند شروع و به روز وهشتواش (آخرین روز پنجه ) پایان می یابد و زردشتیان در این روز مراسمی به یادبود ارواح درگذشتگان برگزار می کنند.

فَروردینْگان
(یا: فروردیان و فروردگان ) جشن میزبانی آدمیان از فروهرها در آخر سال. نام ماه فروردین نیز برگرفته از نام این جشن است. پیروان زردشت ، پنج روز پیش از پایان سال ، و پنج روز پس از آن روی هم دَه روز را، میزبان فروهرها هستند و با شیر و پوشاک از آن ها پذیرایی می کنند. به این ترتیب تمام جشن فروردین را که با جشن خردادروز به پایان می رسد فروردینگان می نامند. ایرانیان پیش از اسلام و زردشتیان ، خرداد روز (ششم فروردین ) را نوروز خردادی و نوروز بزرگ می نامیدند که در روایت های زردشتی زادروز زردشت و واپسین روز جشن نوروز است . این روز، نوروز خاصه نیز نامیده می شود. در متن پهلوی به ماه فروردین ، روز خرداد اورمزد می گویند.

جشنی که ایرانیان در روز نوزدهم فروردین به یُمن برابر شدن نام ماه و نام روز و همچنین گرامی داشت ارواح درگذشتگان برپا می‌کردند.