لغت نامه دهخدا
میزدج. [ دَ ] ( اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش مرکزی شهرستان شهر کرد، واقع در جنوب شهرکرد دارای دو رشته ارتفاعات که از خاور به باختر کشیده شده است. هوای دهستان معتدل و سالم و آب آبادیهای آن از رودخانه های محلی و چشمه ها تأمین می شود. محصول عمده دهستان غلات و حبوبات و میوه است. راههای اتومبیلرو دارد. این دهستان از 14 آبادی با 21472 تن جمعیت تشکیل شده است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 ).