ملکوتی. [ م َ ل َ ] ( ص نسبی ) منسوب به ملکوت. روحانی. مجرد. آسمانی : ذات ملکوتی.
( صفت ) منسوب به ملکوت آسمانی : [ قیافهای ملکوتی دارد . ]