لغت نامه دهخدا
مه پاره. [ م َه ْ رَ / رِ ] ( ص مرکب ، اِ مرکب ) ماه پاره. || کنایه از زن زیبا. زیباروی :
از این مه پاره ای عابدفریبی
ملایک سیرتی طاوس زیبی. سعدی.مه پاره به بام اگر برآید
که فرق کند که ماه یا اوست.سعدی ( ترجیعات ).آن پریزاده که مه پاره و دلبند من است
کس ندانم که به جان در طلبش پویان نیست.سعدی ( طیبات ).
