لغت نامه دهخدا
( مثقلة ) مثقلة. [ م ُ ق ِ ل َ ] ( ع ص ) زن گران از بار پشت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). زن آبستن سنگین گشته. ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ).
مثقلة. [ م ُ ث َق ْ ق َ ل َ ] ( ع اِ ) سنگ ِ فرش. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). سنگی که بر فرش گذارند استواری را. ( ازلسان العرب ). || ( ص ) ارض مثقله ؛ زمین گران خراج. ( مهذب الاسماء، یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).